ZAVERENIK

4.

Lucifer i njegovi sledbenici

U svom duhovnom obličju lutaju

Širom ogromnog, beskrajnog svemira

I usput posmatraju sve svetove,

Planete i njihove stanovnike,

I bića koja se rađaju, stare,

Pare, oboljevaju i umiru,

Ali ne pronalaze pravo mesto

Na koje bi mogli da se nasele.

I Lucifer je zbunjen kao oni,

A pošto želi da bude gospodar,

Predlaže svestima da se usele

Na silu u materijalna tela

Najsavršenijih bića na mnogim

Planetama koje su naseljene;

I oni ga, zbog prolaska vremena,

I monotonije koja je s njima,

Slušaju i upadaju u tela;

Nastaje kratka agonija tela

Koja opsedaju duhovne svesti

U velikom broju širom svemira,

Ogromnom brzinom, dok je Lucifer

Ostao sâm u duhovnom obličju.

Lucifer usamljen luta svemirom

I posmatra sve planete koje su

Naselili njegovi sledbenici.

Dok vreme protiče neravnomerno,

Nejednako na svim tim planetama,

Na njima nastaje oduševljenje

Svih svesti koja su postala bića,

S materijalnim telom i pet čula;

Počinju da spoznaju materiju,

Najzanimljiviji su im polovi

U kojima najviše uživaju

Upražnjavajući polne odnose.

Svesti postaju vezane za tela,

Potpuno ih opseda materija,

Osećaju i bol i zadovoljstva,

Ali ubrzo počinju da dele

Teritorije na kojima žive,

Jer svako želi da ima što više

Materije i svih njenih vrednosti.

Uskoro nastaje razočarenje

Na svim materijalnim planetama

Zbog pada u tela, a prve smrti –

Umiranja mnoštva starijih tela,

Ruše Luciferova obećanja

Da će konačno pronaći smisao

Svog postojanja i oba svemira.

(One svesti koje izgube tela

Dugo besciljno lutaju svemirom,

Putuju od planete do planete,

Usput se sreću jedni sa drugima...

Neki pokušavaju da se vrate

U duhovni svemir iz kog su došli,

Ali do njega ne nalaze prolaz.)

Zbog toga što su u duhovnom obličju,

U praznom prostoru kojim lutaju,

Ne mogu da dotaknu materiju,

Niti da uživaju u čulima,

Oni se spuštaju u nova tela

Na neke od naseljenih planeta;

A na njima se, iz polnih odnosa,

Rađaju, kako već umrle svesti,

Tako i bića bez svesti o Tvorcu,

I među njima, dok vreme protiče,

Nastaju prve borbe i sukobi

Zbog teritorije i materije

U kojima stradaju obe strane:

Mrtve svesti se ponovo rađaju,

A za sva nesvesna bića smrt je kraj;

Želja za vlašću zaslepljuje razum,

A u borbi ne postoje pravila

I svi postaju jednako surovi.

Lucifer i dalje luta svemirom,

Usamljen, obilazi sve planete,

Ali ne želi da siđe u telo;

Iako, pogođen onim što vidi,

Zna da ne može da vlada nad njima

I dalje želi da bude gospodar

Svih svesti zarobljenih u telima

Koje se ne zanimaju za njega

Kao ni za Velikog Arhitektu.