Bilo je to u nekoj zemlji seljaka
na brdovitom balkanu,
umrla je mucenickom smrcu
ceta djaka u jednom danu. 

 Iste su godine svi bili rodjeni,
isti su im tekli skolski dani,
na iste svecanosti zajedno su vodjeni,
od istih bolesti svi pelcovani,
i svi umrli u istom danu.
 
Bilo je to u nekoj zemlji seljaka
na brdovitom Balkanu,
umrla je mucenickom smrcu
ceta djaka u jednom danu.
 
A pedeset i pet minuta pre smrtnog trena
sedela je u djackoj klupi ceta malena
i iste zadatke teske resavala: 
koliko moze putnik ako ide peske...
i tako redom.
Misli su im bile pune istih brojki
i po sveskama u skolskoj torbi
besmislenih lezalo bezbroj petica i dvojki.
 
Pregrst istih snova i istih tajni
rodoljubivih i ljubavnih
stiskalo se u dnu dzepova.
I cinilo se svakom  da ce dugo,
da ce vrlo dugo,
trcati ispod svoda plava
dok sve zadatke na svetu ne posvrsava.
 
Bilo je to u nekoj zemlji seljaka
na brdovitom Balkanu,
umrla je mucenickom smrcu
ceta djaka u istom danu.
 
Decaka redova celi uzeli su se za ruke
i sa skolskog zadnjeg casa na streljanje posli mirno
kao da smrt nije nista.
Drugova redovi celi
istog casa se uzneli,
do vecnog boravista.

Desanka Maksimović